Usaha kerajaan negeri Sabah untuk memanfaatkan Ekonomi Biru di bawah SMJ 2.0 sebagai satu langkah strategik yang sangat tepat dalam landskap ekonomi semasa. Dalam keadaan dunia yang semakin beralih kepada ekonomi berasaskan sumber lestari dan bernilai tinggi, Sabah mempunyai kelebihan semula jadi yang tidak dimiliki oleh banyak negeri lain iaitu kekayaan sumber maritim yang luas dan pelbagai.
Apabila sektor seperti perikanan, akuakultur, bioteknologi marin, logistik maritim dan pelancongan berasaskan alam digabungkan dalam satu kerangka Ekonomi Biru, ini menunjukkan bahawa kerajaan negeri tidak lagi melihat pembangunan secara terpisah, tetapi sebagai satu ekosistem yang saling melengkapi. Anggaran penjanaan RM3.25 bilion setahun daripada sektor marin bukan angka kecil.
Malah, apabila kita melihat sumbangan sedia ada sebanyak RM9.18 bilion kepada KDNK negara melalui output maritim Sabah, jelas bahawa sektor ini sudah pun mempunyai asas yang kukuh untuk berkembang lebih jauh. Bagi saya, ini adalah peluang untuk Sabah melonjak daripada sekadar penyumbang sumber kepada peneraju dalam industri berasaskan nilai tambah.
Kejayaan SMJ 1.0 juga memberi keyakinan bahawa hala tuju ini mempunyai asas yang kuat.
Peningkatan hasil negeri hampir RM7 bilion dan KDNK yang mencecah RM84.3 bilion menunjukkan bahawa perancangan yang tersusun mampu menghasilkan impak nyata. Kedudukan Sabah sebagai penyumbang ketujuh terbesar kepada ekonomi negara juga tidak boleh dipandang ringan.
Namun begitu, cabaran sebenar terletak pada fasa seterusnya. Saya melihat penekanan SMJ 2.0 terhadap perubahan minda dan pendekatan kerja sebagai elemen paling penting.
Tanpa perubahan cara berfikir, potensi besar seperti Ekonomi Biru hanya akan kekal sebagai konsep di atas kertas. Apa yang diperlukan ialah keberanian untuk berinovasi, meningkatkan kecekapan dan membuka ruang kepada idea baharu. Dalam masa yang sama, penyelarasan dengan Rancangan Malaysia Ke-13 (RMK13) adalah penting bagi memastikan hala tuju negeri dan Persekutuan bergerak seiring dan saling menguatkan.
Saya juga berpandangan bahawa Program Teraju Aspirations Outreach Sabah 2026 memainkan peranan penting dalam memastikan manfaat pembangunan ini sampai kepada rakyat. Penyediaan pembiayaan, pembangunan kapasiti dan jaringan perniagaan kepada usahawan Bumiputera akan membuka lebih banyak peluang penyertaan dalam sektor Ekonomi Biru.
Ini penting supaya pembangunan tidak hanya tertumpu kepada pemain industri besar, tetapi turut melibatkan masyarakat tempatan sebagai sebahagian daripada rantaian nilai.
Secara keseluruhan, saya melihat Ekonomi Biru sebagai satu pemangkin baharu yang mampu mengubah landskap ekonomi Sabah di bawah SMJ 2.0. Namun, kejayaannya tidak bergantung kepada potensi semata-mata, tetapi kepada pelaksanaan yang konsisten, dasar yang jelas serta komitmen semua pihak.
Jika dimanfaatkan dengan baik, Ekonomi Biru bukan sahaja mampu meningkatkan hasil negeri, tetapi juga mewujudkan peluang pekerjaan, memperkukuh ekonomi luar bandar dan memastikan pembangunan yang lebih mampan untuk jangka panjang.
